عوامل خطر سرطان سینه

عوامل خطر سرطان پستان که نمی توان آنها را تغییر داد

5/5 - (1 امتیاز)

عوامل خطر سرطان پستان چیست؟

ریسک فاکتورهای سرطان پستان

عامل خطر شامل هر چیزی است که شانس ابتلا به یک بیماری خاص را افزایش دهد، مثلا عوامل خطر سرطان پستان، یعنی عواملی که سبب افزایش شانس ابتلا به سرطان پستان می شوند، اما داشتن یک عامل خطر یا حتی تعدادی از عوامل به این معنی نیست که مطمئناً به این بیماری مبتلا خواهید شد. برخی از عوامل خطر سرطان پستان مواردی هستند که نمی توانید آنها را تغییر دهید، مانند افزایش سن یا به ارث بردن برخی تغییرات ژنی. این موارد خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می دهند.

1. بالا رفتن سن

با افزایش سن، خطر ابتلا به سرطان سینه افزایش می یابد. بیشتر سرطان های سینه در زنان 55 ساله و بالاتر دیده می شود.

2. به ارث بردن تغییرات ژنی خاص

تصور می شود که حدود 5 تا 10 درصد موارد سرطان سینه ارثی هستند، به این معنی که مستقیماً از تغییرات ژنی (جهش) منتقل شده از والدین ناشی می شوند.

BRCA1 و BRCA2: شایع ترین علت سرطان پستان ارثی، جهش ارثی در ژن BRCA1 یا BRCA2 است. در سلول های طبیعی، این ژن ها به ساخت پروتئین هایی کمک می کنند که DNA آسیب دیده را ترمیم می کنند. نسخه‌ های جهش‌ یافته این ژن‌ ها می‌ تواند منجر به رشد غیرطبیعی سلولی شود که منجر به سرطان می شود.

  •         اگر یک نسخه جهش یافته از هر یک از ژن ها را از والدین به ارث برده اید، خطر ابتلا به سرطان سینه در شما بیشتر است.
  •         به طور متوسط، یک زن با جهش ژن BRCA1 یا BRCA2 تا سن 80 سالگی به احتمال 70%  شانس ابتلا به سرطان پستان دارد. این خطر همچنین تحت تأثیر تعداد اعضای خانواده مبتلا به سرطان سینه نیز می باشد. (اگر تعداد بیشتری از اعضای خانواده سرطان پستان داشته باشند، میزان خطر افزایش می یابد.)
  •         زنانی که یکی از این جهش‌ ها را دارند، بیشتر در سنین پایین ‌تر به سرطان پستان مبتلا می ‌شوند.
  •         همچنین زنانی که یکی از این تغییرات ژنی را دارند در معرض خطر ابتلا به سرطان تخمدان و برخی سرطان های دیگر نیز هستند. (مردانی که یکی از این تغییرات ژنی را به ارث می برند نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه و برخی دیگر از سرطان ها هستند. توجه کنید مردان نیز ممکن است به سرطان پستان مبتلا شوند.)

  سایر ژن ها: سایر جهش های ژنی نیز می توانند منجر به سرطان سینه ارثی شوند. این جهش های ژنی بسیار کمتر شایع هستند و بیشتر آنها خطر ابتلا به سرطان سینه را به اندازه ژن های BRCA افزایش نمی دهند.

  •         ATM: ژن ATM به طور معمول به ترمیم DNA آسیب دیده کمک می کند. به ارث بردن دو نسخه غیرطبیعی از این ژن باعث بیماری آتاکسی – تلانژکتازی می شود. به ارث بردن یک نسخه غیرطبیعی از این ژن با نرخ بالای سرطان سینه مرتبط است.
  •         PALB2: ژن PALB2 پروتئینی را می سازد که با پروتئین ساخته شده توسط ژن BRCA2 تعامل دارد. جهش در این ژن می تواند منجر به افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه شود.
  •         TP53: ژن TP53 به توقف رشد سلول هایی که DNA آنها آسیب دیده، کمک می کند. جهش های ارثی این ژن باعث ایجاد سندرم Li-Fraumeni می شود. افراد مبتلا به این سندرم در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه و همچنین برخی سرطان های دیگر مانند سرطان خون، تومورهای مغزی و سارکوم (سرطان استخوان یا بافت همبند) می باشند.
  •         CHEK2: ژن CHEK2 ژن دیگری است که به طور معمول به ترمیم DNA کمک می کند. جهش CHEK2 خطر سرطان سینه را افزایش می دهد.
  •         PTEN: ژن PTEN به طور معمول به تنظیم رشد سلول کمک می کند. جهش های ارثی در این ژن می تواند باعث سندرم کادن شود، یک اختلال نادر که افراد را در معرض خطر بیشتری برای سرطان و تومورهای خوش خیم (غیر سرطانی) در سینه ها و دستگاه گوارش، تیروئید، رحم و تخمدان ها قرار می دهد.
  •         CDH1: جهش های ارثی در این ژن باعث سرطان معده می شود، سندرمی که در آن افراد به نوع نادری از سرطان معده مبتلا می شوند. زنان دارای جهش در این ژن نیز در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند.
  •         STK11: نقص در این ژن می تواند منجر به سندرم Peutz-Jeghers شود. افراد مبتلا به این اختلال دارای لکه‌ های رنگی شبیه به کک و مک روی لب ‌ها و دهان و پولیپ ‌های دستگاه ادراری و گوارشی هستند و خطر ابتلا به بسیاری از انواع سرطان از جمله سرطان سینه در این افراد بیشتر است.

مشاوره و آزمایش ژنتیک: آزمایش ژنتیکی را می توان برای جستجوی جهش های ارثی در ژن های BRCA1 و BRCA2 (یا ژن های PTEN، TP53 یا سایر موارد ذکر شده در بالا) انجام داد. این ممکن است برای برخی از زنانی که سرطان سینه در آنها تشخیص داده شده است، و همچنین برای زنان خاصی با عواملی که آنها را در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان سینه قرار می دهد، مانند سابقه خانوادگی قوی، یک اقدام مناسب باشد. در حالی که آزمایش ژنتیک در برخی موارد می تواند مفید باشد، اما لازم نیست هر خانمی مورد آزمایش قرار گیرد و مزایا و معایب آن باید به دقت در نظر گرفته شود.

3. داشتن سابقه خانوادگی سرطان سینه

توجه به این نکته مهم است که اکثر زنانی که به سرطان سینه مبتلا می شوند، سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را ندارند. اما زنانی که خویشاوندان خونی آنها مبتلا به سرطان سینه هستند در معرض خطر بیشتری هستند، بدین ترتیب که:

          داشتن یک خویشاوند درجه یک (مادر، خواهر یا دختر) مبتلا به سرطان سینه، خطر ابتلا به سرطان سینه را تقریبا دو برابر می کند. داشتن دو خویشاوند درجه یک خطر ابتلا به او را حدود 3 برابر افزایش می دهد.

4. داشتن سابقه شخصی سرطان سینه

یک خانم مبتلا به سرطان در یک سینه در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان جدید در سینه دیگر یا در قسمت دیگری از همان سینه است. (این با عود یا بازگشت اولین سرطان متفاوت است.) اگرچه این خطر به طور کلی کم است، اما برای زنان جوان مبتلا به سرطان سینه کمی بیشتر است.

5. نژاد و قومیت

به طور کلی، زنان سفید پوست کمی بیشتر از زنان آفریقایی آمریکایی در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند، زنان آسیایی، اسپانیایی و بومی آمریکا کمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه و مرگ ناشی از آن هستند.

6. قد بلند بودن

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که زنان قد بلند نسبت به زنان کوتاه قد کمی بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. دلایل این امر دقیقاً مشخص نیست، اما ممکن است به عواملی مرتبط باشد که بر رشد افراد در دوره نوجوانی تأثیر می ‌گذارند، مانند تغذیه در اوایل عمر، و همچنین عوامل هورمونی یا ژنتیکی.

7. داشتن بافت سینه متراکم

سینه ها از بافت چربی، بافت فیبری و بافت غده ای تشکیل شده اند. هنگامی که سینه ها دارای بافت غده ای و فیبری بیشتر و بافت چربی کمتری باشند، در ماموگرافی متراکم تر به نظر می رسند. زنانی که سینه‌ های متراکم در ماموگرافی دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. متأسفانه، بافت متراکم سینه نیز می ‌تواند مشاهده سرطان در ماموگرافی را دشوارتر کند.

8. ابتلا به بیماری های خوش خیم پستان

زنانی که مبتلا به انواع خاصی از بیماری ‌های خوش‌ خیم (غیر سرطانی) پستان تشخیص داده می ‌شوند، ممکن است در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه قرار گیرند. پزشکان بیماری های خوش خیم پستان را بسته به اینکه چقدر ممکن است خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهند، به گروه های مختلفی تقسیم می کنند:

الف) ضایعات غیر پرولیفراتیو (غیر تکثیری): به نظر نمی رسد که این ضایعات بر خطر سرطان سینه تأثیر بگذارند. این موارد عبارتند از:

  •         فیبروز و یا کیست های ساده (که گاهی اوقات تغییرات فیبروکیستیک نامیده می شود)
  •         هیپرپلازی خفیف
  •         آدنور غیر اسکلروتیک
  •         تومور فیلودس خوش خیم
  •         پاپیلوم منفرد
  •         نکروز چربی
  •         اکتازی مجرای پستان
  •         فیبروز پری داکتال
  •         متاپلازی سنگفرشی و آپوکرین
  •         کلسیفیکاسیون های مربوط به اپیتلیال
  •         لیپوم، هامارتوم، همانژیوم، نوروفیبروم، آدنومیواپیتلیوما

ماستیت (عفونت پستان) تومور نیست و خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش نمی دهد.

 ب) ضایعات پرولیفراتیو (تکثیری) بدون آتیپی (بدون ناهنجاری های سلولی): در این شرایط رشد بیش از حد سلول ها در پستان وجود دارد، اما سلول ها زیر میکروسکوپ خیلی غیر طبیعی به نظر نمی رسند. به نظر می رسد این وضعیت خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان کمی افزایش می دهد. این موارد عبارتند از:

  •         تکثیر ساده مجاری پستان (هایپرپلازی بدون آتیپی)
  •         فیبروآدنوما
  •         آدنوز اسکلروتیک
  •         پاپیلوم های متعدد (به نام پاپیلوماتوز)
  •         اسکار رادیال

 ج) ضایعات پرولیفراتیو (تکثیری) همراه با آتیپی (همراه باناهنجاری های سلولی): در این شرایط، سلول های مجاری یا لوبول های بافت پستان رشد بیش از حد و ظاهر غیر طبیعی دارند. این نوع ضایعات عبارتند از:

  •         هیپرپلازی داکتال آتیپیک
  •         هیپرپلازی لوبولار آتیپیک

خطر سرطان سینه در زنان با این تغییرات حدود 4 تا 5 برابر بیشتر از حد طبیعی است. اگر زنی هم سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان سینه و هم هیپرپلازی یا هیپرپلازی آتیپیک داشته باشد، خطر ابتلا به سرطان سینه در او بسیار بیشتر است.

9. کارسینوم لوبولار در جا (LCIS: Lobular Carcinoma In Situ)

در این وضعیت، سلول‌ هایی که شبیه سلول ‌های سرطانی هستند در لوبول‌ های تولیدکننده شیر در پستان رشد می ‌کنند، اما تکثیر آنها از دیواره لوبول ‌ها فراتر نمی رود. کارسینوم لوبولار در جا ​​به عنوان سرطان در نظر گرفته نمی شود و معمولاً در صورت عدم درمان به خارج از لوبول گسترش نمی یابد (یعنی تبدیل به سرطان سینه مهاجم نمی شود). اما زنان مبتلا به کارسینوم لوبولار در جا 7 تا 12 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند.

10. شروع زودهنگام قاعدگی و یائسگی دیر هنگام

زنانی که قاعدگی زودهنگام (قبل از 12 سالگی) یا یائسگی دیر هنگام (بعد از 55 سالگی) داشته اند، کمی بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. این افزایش خطر به دلیل این است که این زنان در طول زندگی خود به مدت طولانی تری در معرض هورمون های استروژن و پروژسترون هستند.

در زنانی که در جوانی به دلیل سرطان دیگری (مانند لنفوم هوچکین یا غیر هوچکین) با پرتودرمانی قفسه سینه تحت درمان قرار گرفته اند، خطر ابتلا به سرطان سینه به میزان قابل توجهی بالاتر است. این خطر برای زنانی که در دوران نوجوانی یا ابتدای جوانی پرتودرمانی داشتند (زمانی که سینه‌ ها هنوز در حال رشد بوده اند)، بالاتر است. به نظر نمی رسد پرتودرمانی در زنان بعد از سن 40 تا 45 سالگی، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد.

برای کسب اطلاعات در مورد سایر عوامل خطر سرطان سینه شناخته شده و احتمالی، به لینک زیر مراجعه کنید:

عوامل خطر سرطان پستان مرتبط با سبک زندگی

بهترین مرکز رادیوتراپی در تهران | بهترین متخصص پرتودرمانی در تهران

بهترین متخصص پرتودرمانی در تهران
بهترین متخصص پرتو درمانی در تهران

چنانچه در جستجوی بهترین متخصص رادیوتراپی تهران هستید و بارها متخصصین رادیوتراپی تهران و لیست مراکز رادیوتراپی خصوصی در تهران را بررسی کرده اید ، اما همچنان به نتیجه مساعدی نرسیده اید ، به شما دکتر احسان کرباسی را معرفی می کنیم.

درباره دکتر احسان کرباسی بیشتر بدانید

دکتر احسان کرباسی دارای بورد تخصصی رادیوتراپی انکولوژی_پرتودرمانی از دانشگاه علوم پزشکی تهران راه را برای درمان شما کوتاه می کند.

جهت ارتباط با بهترین مرکز پرتو درمانی تهران لطفا کلیک کنید.

شاد و تندرست باشید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: محتوا قابل کپی نیست!
به بالای صفحه بردن